Τώρα, λοιπόν, που ακρίβυνε η βενζίνη και μας έπιασε όλους ο οικολογικός πόνος (τυχαίο; δε νομίζω...) το ρίξαμε όλοι στη αγορά ποδηλάτων με την σκέψη οτι είναι ο ιδανικός τρόπος να πηγαίνουμε στη δουλειά μας, κάνοντας καλό και στον πλανήτη και στο σώμα μας...
Έλα μου ντές που η «κάψα» για το μέλλον της Γης και για τη διατήρηση της φυσικής κατάστασης εξανεμίστηκε στην πρώτη ανηφόρα που συναντήσαμε και μας βγήκε η γλώσσα έξω... Και μετά, να σου τα επιχειρήματα με το τσουβάλι για να ξαναπάρεις το αυτοκίνητο...
-Δεν είναι κατάσταση αυτή να μπαίνω στη δουλειά έχοντας ιδρώσει! Βρωμοκοπάω!
-Οι οδηγοί είναι τρελοί! Θα σκοτωθώ με το ποδήλατο μεσ' στη ζούγκλα των δρόμων!
-Εισπνέω το καυσαέριο από τα λεωφορεία και κάνω περισσότερο κακό παρά καλό στον οργανισμό μου...
κλπ, κλπ, κλπ...
Το ερώτημα που γεννάται τωρα;
Τί θα κάνω το ποδήλατο που αγόρασα με ολόκληρο τον τελευταίο μου μισθό; (τουλάχιστον)
Χα! Εκτός από το να το βάλεις στο σαλόνι και να το στολίσεις με λαμπάκια, ένεκα και των ημερών, μπορείς κάλλιστα να αρχίσεις να παίζεις μουσική και δεν θα κλαίς και τα λεφτά σου που πήγαν χαμένα...
Ή τουλάχιστον, έτσι θα λες στους φίλους σου που σε κοροϊδεύουν ακόμα...
