Βιογραφία | Iggy Pop, ο πατέρας της punk

21/04/2018, 14:37 | Συντάκτης: Ελένη Κεφαλληνού

Ο πατέρας της Punk γεννήθηκε στις 21 Απριλίου του 1947 στο Muskegon του Michigan και βαπτίστηκε με το όνομα, James Newell Osterberg.

Μεγάλωσε σε ένα πάρκο για τροχόσπιτα μαζί με τους γονείς του. Σε μικρή ηλικία άρχισε να παίζει τύμπανα και στις αρχές της δεκαετίας του ’60 έφτιαξε το πρώτο του συγκρότημα, τους, The Iguanas. Εκείνη την εποχή ανακαλύπτει την αγάπη του για τη blues μουσική και αρχίζει να παίζει τύμπανα στους, The Prime Movers. Οι φίλοι του μουσικοί τον φωνάζουν «Iguana». Λίγο αργότερα το αλλάζει σε Iggy Pop. Αρχίζει να ταξιδεύει σε διάφορες πόλεις, όπως το Σικάγο και να παίζει με διάφορες blues μπάντες της περιοχής.

Μη μπορώντας να ξεχάσει την αγάπη του για το Rock & roll επιστρέφει στη γενέτειρά του και προσπαθεί να φτιάξει μια νέα μπάντα που να μοιράζεται το ίδιο μουσικό όραμα με το δικό του. Αποφασίζει να αφήσει τα τύμπανα και να πιάσει το μικρόφωνο. Το 1967 ξαναβρίσκεται με παλιούς φίλους, τον κιθαρίστα Ron Asheton, τον αδελφό του, Scott Asheton και τον μπασίστα Dave Alexander. Αυτοί είναι οι Psychedelic Stooges, που αργότερα το περιόρισαν σε, The Stooges. Άρχισαν να πειραματίζονται, με όχι-και-τόσο-παραδοσιακά όργανα. Άδεια βαρέλια, ηλεκτρικές σκούπες και διάφορα άλλα αντικείμενα, μέχρι τελικά να επιστρέψουν και πάλι στα κλασικά μουσικά όργανα. Η σκηνική παρουσία του Iggy ήταν τόσο παθιασμένη και πολλές φορές πλησίαζε τα όρια της τρέλας. Συχνά, στο τέλος κάθε συναυλίας το σώμα του ήταν ματωμένο από χτυπήματα ή γρατσουνιές των θαυμαστών.

Την επόμενη κιόλας χρονιά, 1968, υπογράφουν με την Elektra και ηχογραφούν τον πρώτο τους δίσκο, «The Stooges», και δύο χρόνια αργότερα το, «Fun House». Στην ιστορία της μουσικής αυτοί οι δύο δίσκοι έχουν παίξει πολύ σημαντικό ρόλο. Ήταν σταθμός γι’ αυτό που αργότερα ονομάσαμε Punk rock. Τα πράγματα όμως τότε ήταν τελείως διαφορετικά. Το κοινό δεν έδειξε το αναμενόμενο ενδιαφέρον και η Electra τους αποδέσμευσε. Κάθε μέρα όλο και περισσότερο βυθίζονταν στον κόσμο των ναρκωτικών και τελικά το συγκρότημα διαλύθηκε.

Τότε κάνει την εμφάνιση του ο David Bowie, ο οποίος θαυμάζει τον Iggy και αποφασίζει να τον βοηθήσει. Μετακομίζει στη Αγγλία και συνεργάζεται με την εταιρεία management του Bowie. Στην παρέα έρχονται και πάλι ο James Williamson (έπαιζε που και που με τους The Stooges) και τα αδέρφια Ashton, με τον Ron να αφήνει την κιθάρα για να γίνει μπασίστας. Με τη στήριξη του Bowie και με νέο συμβόλαιο στην Columbia κυκλοφορούν το «Raw Power». Το όνομα του άλμπουμ φανερώνει πολλά πράγματα. Ο Iggy επέμενε στον σκληρό ήχο. Ο τρίτος τους δίσκος ήταν μια εμπορική αποτυχία, σαν να μην κυκλοφόρησε ποτέ. Μετά από αυτό επιστρέφουν στα σκληρά ναρκωτικά και διαλύονται για δεύτερη και τελευταία φορά.

Πέρασε ένα διάστημα που ο Iggy κοιμόταν στους δρόμους τους Hollywood και συγχρόνως προσπαθούσε φτιάξει ένα καινούριο συγκρότημα με τον Ray Manzarek των Doors, προσπάθεια που απέτυχε. Νοσηλεύτηκε για λίγο καιρό σε μια ψυχιατρική κλινική, από όπου συνέχισε να δουλεύει με τον κιθαρίστα James Williamson. Κάποια δείγματα από αυτή τη συνεργασία υπάρχουν στο «Kill City» του 1977.

Ο David Bowie τον επισκέπτεται στο νοσοκομείο και του προτείνει να τον ακολουθήσει στην περιοδεία που πραγματοποιούσε τότε. Η συνεργασία τους είχε επιτυχία και το 1976 μετακομίζουν στο Βερολίνο. Το 1977 κυκλοφορούν τα «The Idiot» και «Lust for Life». Το υλικό των άλμπουμ ήταν μια συγγραφική συνεργασία των δύο, ενώ ο Bowie υπέγραψε την παραγωγή. Οι δίσκοι είχαν καλύτερη τύχη από τους προηγούμενους με τους The Stooges, κυρίως στη Μεγάλη Βρετανία. Αμέσως μετά την πρώτη παγκόσμια περιοδεία τους, οι δρόμοι τους χωρίζουν προσωρινά.

Ακολουθούν τα «New Values» (1979), «Soldier» (1980), «Party» (1981), «Zombie Birdhouse» (1982). Αρχίζει να γράφει την βιογραφία του και απομακρύνεται για λίγο από τα κοινά μέχρι το 1986, οπότε και ξαναβρίσκεται με τον παλιό του φίλο David και ηχογραφούν μαζί το «Blah Blah Blah», το οποίο γνωρίζει μεγάλη επιτυχία στην Αμερική.

Το 1988 συναντά τον Steve Jones, πρώην κιθαρίστα των Sex Pistols και δημιουργούν το «Instinct», έναν Rock-Heavy metal δίσκο. Δύο χρόνια αργότερα υπογράφει με την Virgin και κυκλοφορεί το «Brick by Brick», τον πρώτο του δίσκο που έγινε χρυσός και του χάρισε ένα Top 20, το «Candy» με την συμμετοχή της Kate Pierson των Τhe B-52’s.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, πολλά ήταν τα συγκροτήματα που άρχισαν να παίζουν τραγούδια του Iggy και των The Stooges- όπως οι: Slayer, Duran Duran, Guns N’ Roses, R.E.M. Ακόμα ένα καλό άλμπουμ έρχεται το 1993 με τον τίτλο «American Caesar». Το 1996 προσπαθεί να πλησιάσει το ήχο των The Stooges με το «Naughty Little Doggie» αλλά δε γνωρίζει επιτυχία.

Την ίδια χρονιά όμως, παίζεται στους κινηματογράφους το «Trainspotting», στο O.S.T του οποίου υπάρχει το «Lust for Life», ένα τραγούδι που είχε ηχογραφήσει πριν 20 χρόνια περίπου, το οποίο γνωρίζει επιτυχία.

Τα επόμενα χρόνια παίρνει μέρος σε αρκετές ταινίες με τη ιδιότητα του ηθοποιού, «Cry-Baby», «Dead Man», «The Crow II: City of Angels». Στη σειρά video game Super Mario Bros, ο χαρακτήρας Iggy Koopa πήρε το όνομά του από αυτόν!

Το 2003 συναντάται με τους αδερφούς Asheton ακόμη μια φορά και γράφουν μαζί 4 τραγούδια για το «Skull Ring». Για ένα μικρό χρονικό διάστημα πραγματοποιούν συναυλίες και θυμούνται τα παλιά. Ακόμα ένας κινηματογραφικός ρόλος έρχεται το 2004 για την ταινία του Jim Jarmusch, «Coffee and Cigarettes». Από εκεί και πέρα, έκτος του «Penetration» (2005), κυκλοφορούν διάφορες συλλογές και DVD, μέχρι που, το 2009 του έρχεται η ιδέα να κάνει ένα διαφορετικό δίσκο με επιρροές από την Jazz μουσική, «Préliminaires».

Μετά από ένα ατύχημα «βουτιάς απ’ τη σκηνή» (stage diving) το Μάρτιο του 2010, ο Ροp υποστήριξε ότι δεν θα ξαναεπιχειρούσε κάτι παρόμοιο. Ωστόσο, δεν τήρησε αυτό που είπε και το επανέλαβε 3 φορές σε μια συναυλία στη Μαδρίτη στις 30 Απριλίου του 2010, στο Λονδίνο στις 2 Μαΐου την ίδια χρονιά, καθώς και στο Βέλγιο όπου τραυμάτισε το πρόσωπό του.

Τον Ιούνιο του 2010, ο Iggy Pop εμφανίστηκε στην πλατεία Yonge και Dundas στο Toronto με τους Stooges στην κύρια σκηνή του NXNE. Το μέγεθος του ακροατηρίου έκλεισε μια κεντρική αρτηρία της Yonge Street

Το 2011 συνεργάστηκε με τους The Lilies, (Sergio Dias of Os Mutantes και το γαλλικό γκρουπ Tahiti Boy & The Palmtree Family) για να ηχογραφήσουν το single “Why?”.

Στις 7 Απριλίου 2011, στα 63 του, ο Iggy τραγούδησε το “Real Wild Child” στη 10η σαιζόν του American Idol, μια εμφάνιση που θεωρήθηκε από πολλούς μέτρια.

Δισκογραφία:

Albums

Με τους Stooges

1969 – The Stooges

1970 – Fun House

1973 – Raw Power

2007 – The Weirdness

Με τον James Williamson

1977 – Kill City

Solo

1977 – The Idiot

1977 – Lust for Life

1979 – New Values

1980 – Soldier

1981 – Party

1982 – Zombie Birdhouse

1986 – Blah Blah Blah

1988 – Instinct

1990 – Livin’ on the Edge of the Night (EP)

1990 – Brick by Brick

1993 – American Caesar

1996 – Naughty Little Doggie

1999 – Avenue B

2001 – Beat ‘Em Up

2003 – Skull Ring

2009 – Préliminaires

2011 – Angle Of The Dangle

Πηγές:

www.rocklibrary.gr

en.wikipedia.org

Επιμέλεια-προσαρμογή: Σοφία Παφτούνου

(Visited 5,681 times, 1 visits today)

Μεγάλωσε σε ένα πάρκο για τροχόσπιτα μαζί με τους γονείς του. Σε μικρή ηλικία άρχισε να παίζει τύμπανα και στις αρχές της δεκαετίας του ’60 έφτιαξε το πρώτο του συγκρότημα, τους, The Iguanas. Εκείνη την εποχή ανακαλύπτει την αγάπη του για τη blues μουσική και αρχίζει να παίζει τύμπανα στους, The Prime Movers. Οι φίλοι του μουσικοί τον φωνάζουν «Iguana». Λίγο αργότερα το αλλάζει σε Iggy Pop. Αρχίζει να ταξιδεύει σε διάφορες πόλεις, όπως το Σικάγο και να παίζει με διάφορες blues μπάντες της περιοχής.

Μη μπορώντας να ξεχάσει την αγάπη του για το Rock & roll επιστρέφει στη γενέτειρά του και προσπαθεί να φτιάξει μια νέα μπάντα που να μοιράζεται το ίδιο μουσικό όραμα με το δικό του. Αποφασίζει να αφήσει τα τύμπανα και να πιάσει το μικρόφωνο. Το 1967 ξαναβρίσκεται με παλιούς φίλους, τον κιθαρίστα Ron Asheton, τον αδελφό του, Scott Asheton και τον μπασίστα Dave Alexander. Αυτοί είναι οι Psychedelic Stooges, που αργότερα το περιόρισαν σε, The Stooges. Άρχισαν να πειραματίζονται, με όχι-και-τόσο-παραδοσιακά όργανα. Άδεια βαρέλια, ηλεκτρικές σκούπες και διάφορα άλλα αντικείμενα, μέχρι τελικά να επιστρέψουν και πάλι στα κλασικά μουσικά όργανα. Η σκηνική παρουσία του Iggy ήταν τόσο παθιασμένη και πολλές φορές πλησίαζε τα όρια της τρέλας. Συχνά, στο τέλος κάθε συναυλίας το σώμα του ήταν ματωμένο από χτυπήματα ή γρατσουνιές των θαυμαστών.

Την επόμενη κιόλας χρονιά, 1968, υπογράφουν με την Elektra και ηχογραφούν τον πρώτο τους δίσκο, «The Stooges», και δύο χρόνια αργότερα το, «Fun House». Στην ιστορία της μουσικής αυτοί οι δύο δίσκοι έχουν παίξει πολύ σημαντικό ρόλο. Ήταν σταθμός γι’ αυτό που αργότερα ονομάσαμε Punk rock. Τα πράγματα όμως τότε ήταν τελείως διαφορετικά. Το κοινό δεν έδειξε το αναμενόμενο ενδιαφέρον και η Electra τους αποδέσμευσε. Κάθε μέρα όλο και περισσότερο βυθίζονταν στον κόσμο των ναρκωτικών και τελικά το συγκρότημα διαλύθηκε.

Τότε κάνει την εμφάνιση του ο David Bowie, ο οποίος θαυμάζει τον Iggy και αποφασίζει να τον βοηθήσει. Μετακομίζει στη Αγγλία και συνεργάζεται με την εταιρεία management του Bowie. Στην παρέα έρχονται και πάλι ο James Williamson (έπαιζε που και που με τους The Stooges) και τα αδέρφια Ashton, με τον Ron να αφήνει την κιθάρα για να γίνει μπασίστας. Με τη στήριξη του Bowie και με νέο συμβόλαιο στην Columbia κυκλοφορούν το «Raw Power». Το όνομα του άλμπουμ φανερώνει πολλά πράγματα. Ο Iggy επέμενε στον σκληρό ήχο. Ο τρίτος τους δίσκος ήταν μια εμπορική αποτυχία, σαν να μην κυκλοφόρησε ποτέ. Μετά από αυτό επιστρέφουν στα σκληρά ναρκωτικά και διαλύονται για δεύτερη και τελευταία φορά.

Πέρασε ένα διάστημα που ο Iggy κοιμόταν στους δρόμους τους Hollywood και συγχρόνως προσπαθούσε φτιάξει ένα καινούριο συγκρότημα με τον Ray Manzarek των Doors, προσπάθεια που απέτυχε. Νοσηλεύτηκε για λίγο καιρό σε μια ψυχιατρική κλινική, από όπου συνέχισε να δουλεύει με τον κιθαρίστα James Williamson. Κάποια δείγματα από αυτή τη συνεργασία υπάρχουν στο «Kill City» του 1977.

Ο David Bowie τον επισκέπτεται στο νοσοκομείο και του προτείνει να τον ακολουθήσει στην περιοδεία που πραγματοποιούσε τότε. Η συνεργασία τους είχε επιτυχία και το 1976 μετακομίζουν στο Βερολίνο. Το 1977 κυκλοφορούν τα «The Idiot» και «Lust for Life». Το υλικό των άλμπουμ ήταν μια συγγραφική συνεργασία των δύο, ενώ ο Bowie υπέγραψε την παραγωγή. Οι δίσκοι είχαν καλύτερη τύχη από τους προηγούμενους με τους The Stooges, κυρίως στη Μεγάλη Βρετανία. Αμέσως μετά την πρώτη παγκόσμια περιοδεία τους, οι δρόμοι τους χωρίζουν προσωρινά.

Ακολουθούν τα «New Values» (1979), «Soldier» (1980), «Party» (1981), «Zombie Birdhouse» (1982). Αρχίζει να γράφει την βιογραφία του και απομακρύνεται για λίγο από τα κοινά μέχρι το 1986, οπότε και ξαναβρίσκεται με τον παλιό του φίλο David και ηχογραφούν μαζί το «Blah Blah Blah», το οποίο γνωρίζει μεγάλη επιτυχία στην Αμερική.

Το 1988 συναντά τον Steve Jones, πρώην κιθαρίστα των Sex Pistols και δημιουργούν το «Instinct», έναν Rock-Heavy metal δίσκο. Δύο χρόνια αργότερα υπογράφει με την Virgin και κυκλοφορεί το «Brick by Brick», τον πρώτο του δίσκο που έγινε χρυσός και του χάρισε ένα Top 20, το «Candy» με την συμμετοχή της Kate Pierson των Τhe B-52’s.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, πολλά ήταν τα συγκροτήματα που άρχισαν να παίζουν τραγούδια του Iggy και των The Stooges- όπως οι: Slayer, Duran Duran, Guns N’ Roses, R.E.M. Ακόμα ένα καλό άλμπουμ έρχεται το 1993 με τον τίτλο «American Caesar». Το 1996 προσπαθεί να πλησιάσει το ήχο των The Stooges με το «Naughty Little Doggie» αλλά δε γνωρίζει επιτυχία.

Την ίδια χρονιά όμως, παίζεται στους κινηματογράφους το «Trainspotting», στο O.S.T του οποίου υπάρχει το «Lust for Life», ένα τραγούδι που είχε ηχογραφήσει πριν 20 χρόνια περίπου, το οποίο γνωρίζει επιτυχία.

Τα επόμενα χρόνια παίρνει μέρος σε αρκετές ταινίες με τη ιδιότητα του ηθοποιού, «Cry-Baby», «Dead Man», «The Crow II: City of Angels». Στη σειρά video game Super Mario Bros, ο χαρακτήρας Iggy Koopa πήρε το όνομά του από αυτόν!

Το 2003 συναντάται με τους αδερφούς Asheton ακόμη μια φορά και γράφουν μαζί 4 τραγούδια για το «Skull Ring». Για ένα μικρό χρονικό διάστημα πραγματοποιούν συναυλίες και θυμούνται τα παλιά. Ακόμα ένας κινηματογραφικός ρόλος έρχεται το 2004 για την ταινία του Jim Jarmusch, «Coffee and Cigarettes». Από εκεί και πέρα, έκτος του «Penetration» (2005), κυκλοφορούν διάφορες συλλογές και DVD, μέχρι που, το 2009 του έρχεται η ιδέα να κάνει ένα διαφορετικό δίσκο με επιρροές από την Jazz μουσική, «Préliminaires».

Μετά από ένα ατύχημα «βουτιάς απ’ τη σκηνή» (stage diving) το Μάρτιο του 2010, ο Ροp υποστήριξε ότι δεν θα ξαναεπιχειρούσε κάτι παρόμοιο. Ωστόσο, δεν τήρησε αυτό που είπε και το επανέλαβε 3 φορές σε μια συναυλία στη Μαδρίτη στις 30 Απριλίου του 2010, στο Λονδίνο στις 2 Μαΐου την ίδια χρονιά, καθώς και στο Βέλγιο όπου τραυμάτισε το πρόσωπό του.

Τον Ιούνιο του 2010, ο Iggy Pop εμφανίστηκε στην πλατεία Yonge και Dundas στο Toronto με τους Stooges στην κύρια σκηνή του NXNE. Το μέγεθος του ακροατηρίου έκλεισε μια κεντρική αρτηρία της Yonge Street

Το 2011 συνεργάστηκε με τους The Lilies, (Sergio Dias of Os Mutantes και το γαλλικό γκρουπ Tahiti Boy & The Palmtree Family) για να ηχογραφήσουν το single “Why?”.

Στις 7 Απριλίου 2011, στα 63 του, ο Iggy τραγούδησε το “Real Wild Child” στη 10η σαιζόν του American Idol, μια εμφάνιση που θεωρήθηκε από πολλούς μέτρια.

Δισκογραφία:

Albums

Με τους Stooges

1969 – The Stooges

1970 – Fun House

1973 – Raw Power

2007 – The Weirdness

Με τον James Williamson

1977 – Kill City

Solo

1977 – The Idiot

1977 – Lust for Life

1979 – New Values

1980 – Soldier

1981 – Party

1982 – Zombie Birdhouse

1986 – Blah Blah Blah

1988 – Instinct

1990 – Livin’ on the Edge of the Night (EP)

1990 – Brick by Brick

1993 – American Caesar

1996 – Naughty Little Doggie

1999 – Avenue B

2001 – Beat ‘Em Up

2003 – Skull Ring

2009 – Préliminaires

2011 – Angle Of The Dangle

Πηγές:

www.rocklibrary.gr

en.wikipedia.org

Επιμέλεια-προσαρμογή: Σοφία Παφτούνου

(Visited 5,681 times, 1 visits today)

Tralala Social Media