Άνοιξη με θερμοκρασίες καλοκαιρινές. Τα μπουφάν από τώρα στη ντουλάπα! Με κοντομάνικα μπλουζάκια, άντε και καμιά ζακέτα λεπτή – για τα απογεύματα – ξεσκονίζουμε χάρτες, επισκεπτόμαστε sites ταξιδιωτικών γραφείων, ονειρευόμαστε παραλίες και την αυγουστιάτικη άδεια. Από τώρα!

Μόνο για... Τραλαλούμ δεν είναι αυτή η εβδομάδα όπως ξεκίνησε. Κανείς δε γελά. Ούτε θα έπρεπε φυσικά. Μια βδομάδα πριν την Εβδομάδα των Παθών, πενθούμε. Είχα αποφασίσει πως δεν θα ασχοληθώ με τα «αστεία» και τα περίεργα των καλλιτεχνικών. Ένα άρθρο, όμως, στο facebook με έκανε να αλλάξω γνώμη. Αφιερωμένη η στήλη μου αυτή την εβδομάδα στον Μίλτο Πασχαλίδη.

Άνοιξη!!! Ήρθε?? Οριστικά?? Μήπως μας κάνει πλάκα? Κανείς δεν ξέρει. Ο... καιρός θα δείξει. Σαν τα σαλιγκάρια μετά τη βροχή, στην πρώτη ζεστή ηλιαχτίδα ξεχυνόμαστε στους δρόμους, αρχίζουμε τις εκδρομές, ξεκινάμε τα ταξίδια. Σωστά?? Συντονισμένη στον Δίεση, λίγο μετά τις 9 το βράδυ, ακούω Gotye και "somebody that I used to know". Άλλες δεκαετίες θυμίζει, όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο φίλος Πέτρος Κουμπλής, τα φωνητικά φέρνουν στο νου μου Police και Sting.

Συντονισμένη στον ΔΙΕΣΗ για μια ακόμα βραδιά, συντροφιά με τον Στέφανο Κορκολή και την Άλκηστη Πρωτοψάλτη. Αναρωτιέμαι, μαζί τους, «Η αγάπη που πάει?». Υπέροχο δίδυμο... καταπληκτικό ντουέτο!

Καλό μήνα! Όλες οι ευχές του κόσμου ας σκεπάσουν στοργικά τον πιο μικρό μήνα του χρόνου κι έστω ένα από τα όνειρά σας ας γίνει αληθινό μέσα στις 29 (φέτος) ημέρες του. Ταιριαστό τραγούδι, να «δώσει κλότσο στην ανέμη...» για να ξεκινήσει το Τραλαλούμ της εβδομάδας, ο Φλεβάρης του Παντελή Θαλασσινού. Τι άλλο? Πάμε να γελάσει λίγο το χειλάκι μας. Φύγαμε!!!!

Απομεσήμερο Παρασκευής συντονισμένη στον moodradio.gr, ακούω «Λύσε τα σχοινιά...», με τον Σταυριανό στο μικρόφωνο και την Ελευθερία Αρβανιτάκη να μας κρατά συντροφιά με ΟΛΟΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ τραγούδι. Το «Άρωμα» σε στίχους Νίκου Μωραϊτη ανοίγει με τον καλύτερο τρόπο το Σαββατοκύριακό μας... κι ένα ακόμα Τραλαλούμ ξεκινά! Φύγαμεεεεεεεεεεεεεεεεε!

Καλή Χρονιά!!! Ας είναι το 2012 λίγο καλύτερο απ' ότι περιμένουμε. Ανήμερα τ' Αη Γιαννού (βοήθειά μας...) γράφεται το πρώτο Τραλαλούμ της χρονιάς! Τυχαίο??? ΕΝΤΕΛΩΣ!!! Να ζήσουν χίλια χρόνια (πολλά βάζω?) όλοι οι Γιάννηδες κι οι Γιαννούλες της ζωής μας. Μ' ένα τραγουδάκι που ταιριάζει στην περίπτωση, από την Μάρω Μαρκέλλου «Αργεί να ξημερώσει».

Μια ανάσα πριν από τα Χριστούγεννα... Τι έγινε ρε παιδιά??? ΤΩΡΑ βρήκατε να στολίσετε το δέντρο σας?? Τώρα μόλις!... θα μου πείτε. Χειμωνιάτικος ουρανός, φωτάκια ξεπηδούν εδώ – εκεί σε μπαλκόνια και πίσω από κλειστά παράθυρα. Μια λάμψη στο σκοτάδι, ελπίδα στην ψυχή μας! Ό,τι κι αν γίνει... ό,τι κι αν συμβεί... οι Γιορτές βρίσκονται προ των πυλών και μια ανάσα απόσταση. Χαμογελάμε και περιμένουμε τον Αη Βασίλη! Θα έρθει και φέτος! Πάντα έρχεται!!!!

Δεκαπέντε μέρες – πάνω κάτω – ως τα Χριστούγεννα. Στολίσατε το δεντράκι σας? Κάνατε την πρώτη «εξερευνητική» βόλτα στα μαγαζιά για τα γιορτινά ψώνια σας? Μισοστολισμένο στέκεται το δικό μου δεντράκι. Ελπίζω μέχρι να τελειώσω τη στήλη να έχω βρει λόγο ισχυρό να το στολίσω και φέτος. Λίγο μελαγχολικό ήρθε το σαββατόβραδο κι ένα τραγούδι που μου ταιριάζει απόλυτα απόψε. «Μονολογώ» από τον Πάνο Παταγιάννη σε στίχους Νικόλα Πρέντζιπα και μουσική Μάκη Δελή. «Συνείδησή μου καθαρή... σε ποια γωνιά έχεις χαθεί... στον κόσμο τύψεις συναντώ... μπροστά σ' αυτές μονολογώ».